Donderdag 21 mei waren er heel wat van onze joggers paraat voor de Stadsloop Gent. Altijd wat speciaal als je 't mij vraagt. Lopen door onze mooie stad, aangemoedigd door supporters, is fijn.Sonja zorgde voor enkele foto's en Pascale schreef een verslagje. Dank je wel!
Dit jaar geen communietoestanden voor mij dus ik keek echt wel uit naar de stadsloop van Gent, die ik vorigjaar had moeten missen.Het weer zat goed, al mocht het voor mij ietsje minder zijn want zon en warmte is voor mij persoonlijk niet het ideale loopweertje, soit…goed gehydrateerd en nog wat extra Aquarius rond de buik, en het zou wel lukken.Zoals bij vorige sessies, konden we terug rekenen op de gastvrijheid van de Walry, waar we samenkwamen en onze persoonlijke spullen achterlieten.Eens iedereen voltallig was, trokken we richting St. Pietersplein waar we een enthousiaste menigte konden vervoegen.Toen kwam het startschot en meteen werden we aangemoedigd door tal van toeschouwers die langsheen het parcours stonden. Het eerste ‘lange’ stuk was de Visserij, gevold door de Lousbergkaai, met tussenin een stevig hellingske ophet Keizerviaduct. Ja, in de blakende zon kan dit wel tellen…Nadien werden we getrakteerd op de alombekende Gentsche kasseien, opletten geblazen dus…Het vals plat van de Belfortstraat, gevolgd door de Sint-Michielshelling, één en al kassei op de koop toe, waren ook niet van de poes maar nadien bleef het gelukkig een tijdje plat met een normale ondergrond.Eens de Lindelei ten einde, kwam het laatste lange traject langs de Coupure links, en ja, wel tot aan de Rozemarijnbrug, dus terugvia de Coupure rechts natuurlijk. Ik denk dat daar de meesten hun klop gekregen hebben (ikke toch).De laatste loodjes wegen het zwaarst, en dat heb ik inderdaad mogen ondervinden want de Jozef Plateaustraat was er voor mij eigenlijk een beetje te veel aan. Bijna gekropen heb ik want ik kon niet meer vooruit en hier en daar hoorde ik iemand zeggen dat er toch wel wa lijken rondliepen, ja ik kon het nie beter omschrijven ! Enfin, eenmaal boven, heb ik er toch nog het laatste beetje energie uit geperst en na een tijd van 1u05 de streep gehaald.Met onze medaille rond de nek, moe maar voldaan terug naar de Walry, konden we ons, na wat opfrissing, tegoed doen aan broodjes met beleg en de nodige drank erbij natuurlijk, waarvoor dank aan Siska en Guy en de rest van de cateringcrew.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten