Start To Run : Erna

Ook Erna schreef voor onze blog een artikeltje. Hartelijk dank en nog veel loopplezier gewenst!

START TO RUN – HAAL IK DE 5 KM ?

Deze vraag spookte de voorbije weken herhaaldelijk door mijn hoofd.
Zondagmorgen 28 juni was ik om 7u10 al uit de veren. Het eerste wat ik zag was de zon.
Oh jee, dat belooft ! Ik had nochtans de ganse week schietgebedjes gedaan voor wat afkoeling, maar mijn gebeden werden helaas niet verhoord.
Met Marnix en Monique (familie en ook Start to Runners) had ik afgesproken aan de Racing. Mijn man en andere familieleden waren ook van de partij als supporters. Bij aankomst op het terrein voelde ik de zenuwen toch prikkelen. Rond 9u30 waren de meeste Start to Runners klaar voor de start. Eerst nog wat opwarmen onder de professionele leiding van trainer Guy en dan naar de start. Vrijwilligers stonden reeds paraat met water langs het parcours. De sfeer zat er goed in bij de groep en we spraken elkaar moed in. Nog eventjes poseren voor de fotosessie en dan…..
10u00 : het uur van de waarheid was aangebroken !
Onder een verzengende hitte startte de groep aan de af te leggen 7 ronden. Na elke ronde kregen we als beloning een lintje om rond de hals te hangen. En onder luid applaus van de supporters, begeleid door het tromgeroffel van het huisorkest, begonnen we aan de volgende ronde. Ik liep samen met Isabelle, en zo werkten we ronde na ronde af. Het water was een deugddoende afkoeling, alhoewel het drinken uit een bekertje tijdens het lopen enige behendigheid vereiste. Dan maar het water in de hals en over het hoofd gieten. Het warme weer speelde ons parten en het was afzien : "bloed, zweet en bijna tranen". Tot Isabelle op een gegeven moment moest afhaken. Toen werd het voor mij ook heel moeilijk. Ik zag mijn kans om de 5 km te halen kleiner en kleiner worden. Gelukkig kreeg ik de steun van Ingrid. Ze is voortdurend bij mij blijven lopen. Ingrid motiveerde mij en bleef op mij inpraten, wat mij stimuleerde om door te bijten en vol te houden. Ik ben haar daar enorm dankbaar voor.
Plots het verlossende geluid : de bel die de laatste ronde inluidt. Met de moed der wanhoop zette ik door, samen met Ingrid. En dan komt de eindmeet in zicht. In de verte zie ik de supporters staan. Nog enkele meters en ik haal de 5 km binnen. Een ongelofelijk en gelukkig gevoel komt er over mij. Wat een voldoening na 10 weken trainen !
Nen dikke merci aan onze begeleiders en alle vrijwilligers


Erna De Meester